سلام؛ شورايي هم مي شه خب ؛ همونطور که بعضيا بعد از انقلاب هم اين مسئله رو مطرح کردن و حضرت امام مخالفت کردن و بسياريها البته بر اين نظرن.. اونچه که دوستان قبلا گفتن رو ديگه ذکر نمي کنم،
توجه کردن به دين نشون مي ده که در اسلام هم همواره تک رهبري مورد توجه بوده. مهمترين دليل زنده ي اون برگزاري نماز جماعت هستش که يک پيش نماز بيشتر نداره و همه به اون اقتدا مي کنن اونجا که يه نفرو بخوان بذارن امام جماعت بايد روش خوب تحقيق کنن تا شرايطش رو داشته باشه اما بعد از اون؛ اون مي شه امام جماعت.
اين يک الگو براي کارهاي ما مي تونه باشه که در هر تشکيلاتي با يه رهبر عمل کنيم البته نه هر رهبري که اون هم مشخص شده اما وقتي يه شورا بخواد رهبري کنه دردسرش زياده و کلي هم ممکنه جنجال برپا بشه
بهر حال هر شخص و رهبري هم ممکنه که اشتباه کنه اما خب آسيبش بيشتره که کار شورايي باشه
رهبر بايد کسي باشه که اين درک صحيح رو داشته باشه که گرچه رهبره اما خودکامه و ديکتاتور نباشه و اصل مشورت رو همواره با اهل فن در نظر بگيره و بعد تصميم گيري کنه در اين شرايط تک رهبري هم همه ي مزاياي رهبري شورايي رو خواهد داشت و هم از آسيب هاش در امان خواهد بود.
