چاپ مقاله
ارسال به دوستان
ملاّ مهر على فدوى خويى از كسانى است كه علاوه بر تبحرش در علوم، از ذوق شعرى بالايى برخوردار بوده است. وى به سه زبان تركى، عربى و فارسى شعر سروده است. مشهورترين قصيده او قصيده غديريه است كه در آن عشق و علاقه و ايمان درونى خود به مولا علىعليه السلام را نشان مىدهد. مرحوم ملا على خيابانى كرامتى درباره اين قصيده نقل مىكند. او مىگويد:
مرحوم فيلسوف الدوله ميرزا عبدالحسين خان زنوزى الاصل تبريزى المسكن مشهدى المدفن در شرح حال ملا مهر على تبريزى خويى - متخلص به فدوى - گويد:
از قصايد مشهور عربى او آن قصيدهاى است كه در مدح اميرالمؤمنينعليه السلام ساخته و مطلعش اين است:
ها عَلىٌّ بَشَرٌ كَيْفَ بَشَر
رَبُّهُ فيهِ تَجَلّى وَ ظَهَر
معروف است كه بعد از ساختن قصيده نامبرده، حضرت رسالتصلى الله عليه وآله را در خواب ديد كه حضرت اميرالمؤمنينعليه السلام هم در حضور مباركش ايستاده. پس حضرت رسول به ملا مهر على فرمودند: مديحهاى كه در مدح پسر عمّ من گفتهاى بخوان.
ملا مهر على شروع به خواندن كرد. همينكه مصرع اول را خواند، آن حضرت نيز سه مرتبه فرمودند: كَيْفَ بَشَر؟! كَيْفَ بَشَر؟! كَيْفَ بَشَر؟!(1) (عجب بشرى است! عجب بشرى است! عجب بشرى است!)
-----
1) ولايت نامه (على صدرايى خويى) ص 27.